حسن حسن زاده آملى

362

هزار و يك كلمه (فارسى)

قصيده را نقل كرده است . و بعد از بيت بيست و پنجم قصيده ، اين بيت را نقل كرده است كه شرح شيروانى فاقد آن است : چون ز شب اندك گذشت قرعه دو ساعت ز روز * پيك خور آسان نمود راه خراسان به من و بعد از بيت سى و يكم قصيده ، اين بيت را نقل كرده است كه باز شرح شيروانى فاقد آن است : هم خطواتش كريم هم درجاتش عظيم * هم حركاتش رفيع هم سكناتش حسن و همچنين بعد از بيت چهل و يكم قصيده اين بيت را نقل كرده است كه باز شرح شيروانى فاقد آن است : آب تك و باد پاى پنبه خور و جاله خواه * گل طرب و خار دوست گرگ تك و پيلتن و نيز در آخر قصيده اين بيت را نقل كرده است كه تخلّص شاعر « ابو المفاخر رازى » در آن آمده است كه شرح شيروانى فاقد آن است : گفتِ مفاخر بخوان معنى بيتش بدان * تا كه چه گفت است او ز اوّل و آخر سخن و هدايت فرمايد : فاخر رازى ، اسمش ابو المفاخر بوده ، به روزگار دولت غياث الدين محمد بن ملكشاه سلجوقى ظهور نموده ، از فضلا و علما و شعرا گوى مسابقت ربوده ، از اشعارش جز اين چند بيت طلوعيّه در ميان نمانده : بال مرصّع بسوخت . . . . و سيزده بيت اين قصيده را نقل كرده است ، و بيت سيزدهم آن در شرح شيروانى نيامده است كه همان بيت منقول از مجالس قاضى بعد از بيت چهل و يكم قصيده است ، جز اين‌كه بدين صورت است : آب تكى باد پاى پرّه زن دانه خاى * گل طلب خار دوست كرگدن گرگ تن